Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

Μ'αγαπας?


-Δεν έχει πανσέληνο απόψε.

-Έχει όμως αστέρια. Ξέρεις, λατρεύω τα αστέρια, η λάμψη τους με θαμπώνει, με ταξιδεύει στον κόσμο που θα θελα να ζω. Να σε βάλω στον πλανήτη μου; χωράς...

-Το ξέρω ότι δε σου αρέσει εδώ.

-Σ'ευχαριστώ που δε μ αγαπάς.


Αν μ'αγαπουσες
δε θα έψαχνα φως στο σκοτάδι
θα βούλιαζα στην αγκαλιά της ασφάλειας
κλειδώνοντας την ψυχή, στον πόνο.


Αν μ'αγαπούσες
θα έστρεφα το βλέμμα μόνο σε εσένα
για εσένα
μακριά από τις ψεύτικες στιγμές των άλλων.


Αν μ'αγαπούσες
θα έβαφα όλο τον κόσμο κόκκινο
ένα κρεβάτι ανθισμένα γεράνια
μοιράζοντας πάθος σε θλιμμένες καρδιές.


Σ'ευχαριστώ που δε μ αγαπάς

Με αφήνεις ελεύθερη να πλέω στο λευκό.
Το χρώμα που εχω επιλέξει να εχει το αστέρι μου. Έχουν χρώμα τα αστέρια. Τα βράδια ο ουρανός κρύβει ενα ουράνιο τόξο, είναι για λίγους, γι'αυτους που ξέρουν την αξια του τριαντάφυλλου, να κοιτάς ψηλά, μια μέρα ίσως να το δεις.

Θέλει δύναμη η αγάπη και με προσοχή η προσφορά του εαυτού σου, να σταθεί στις πληγές του άλλου που καρτερικά υπομένει στο πλάι σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου